Familie Reiss in het Galicia Jewish Museum – Een stille getuigenis van verlies en veerkracht.
Vandaag stonden we oog in oog met het hartverscheurende verhaal van de familie Reiss in het Galicia Museum in Krakau. Een Joodse familie, vastgelegd in foto’s en fragmenten, die ooit gewoon een leven leidde zoals elk ander: met dromen, tradities, kleine rituelen en hoop voor de toekomst.
Wat deze tentoonstelling zo aangrijpend maakt, is niet enkel de geschiedenis die we kennen uit boeken, maar de gezichten, de stemmen, de namen. De Reiss-familie krijgt plots opnieuw contouren. Je ziet hun warmte, hun verbondenheid — en je voelt het gemis dat door generaties heen blijft resoneren.
Tussen de muren van het museum hangt een pijnlijke waarheid: hoe fragiel een mensenleven kan zijn wanneer haat ruimte krijgt. De leegte die achterblijft, de stilte waar ooit gelach klonk, is bijna tastbaar.
Maar tegelijk is er ook iets anders aanwezig: herinnering als vorm van verzet. Door te kijken, te lezen, te luisteren, weigeren we dat deze verhalen verdwijnen. De familie Reiss leeft voort in elke bezoeker die even stilstaat bij hun bestaan — én bij wat verloren ging.
Toen we het museum uitstapten, stonden we plots in het donker en de regen—alsof Krakau zelf even meeleefde met het verhaal dat we net hadden gezien. We besloten meteen de warmte op te zoeken in een gezellig Pools restaurant. Honger!

Een heerlijke ontdekkingstocht door de Poolse keuken: pierogi, aardappelpannenkoeken, borsjt en nog een paar gerechten waarvan we de naam niet konden uitspreken, maar wél konden appreciëren.

Daarna nog de Kazimierz-wijk in voor een mooie wandeling. Nat, voldaan en in een verrassend goed humeur—de perfecte afsluiter van een intense dag en hele lange dag die gisteren begonnen was.