Dag 3 voelde een beetje alsof we een educatieve versie van De Mol speelden — maar dan met vier briljante Oekraïense vrijwilligers van Erasmus Krakau die de hele workshop naar een hoger niveau tilden. Onze sketches waren zo levensecht dat we even dachten dat er verborgen camera’s stonden. Onze learning games? Speels genoeg om te lachen, scherp genoeg om ons te doen nadenken. 🎭💡
We sprongen van non‑verbale line‑ups (zwaaien zonder praten: moeilijker dan verwacht), naar stereotype‑duels (spoiler: niemand won), tot rollenspellen waarin iedereen minstens één keer dacht: “Oei, dit lijkt verdacht veel op mijn echte leven.” De groep? Super. De sfeer? Excellent. De inzichten? Als confetti maar dan intellectueel. 🌟 Vse bude dobre! - Alles komt goed Oekraïne!
Na zoveel inclusie en diversiteit doken we — letterlijk — de ondergrond in voor een bezoek aan de Wieliczka zoutmijn. Een onderaardse wereld die zo glinsterend en kunstzinnig is dat je je afvraagt of de geologische tijd niet gewoon een overijverige binnenhuisarchitect is. 🏰🧂✨
En dan de vergelijking die iedereen maakte (maar niemand durfde uitspreken):
De kolenmijn vs. de zoutmijn.
➡️ Kolenmijn: donker, stoffig, ruig… ideaal voor een existentialistische roman.
➡️ Zoutmijn: licht, glanzend, bijna aristocratisch… ideaal voor een sprookje of een muziekvideo van een diva.
Beide indrukwekkend — maar laten we eerlijk zijn: als mijnen mensen waren, was de kolenmijn de stoïcijnse oom die alles heeft meegemaakt, en de zoutmijn de excentrieke tante met een abonnement op kunstgalerijen.
Conclusie: een dag vol inzichten, creativiteit, verbondenheid… en voldoende zout om heel Krakau veilig door de winter te krijgen. ✨

#ErasmusKrakow #InclusionMatters #Wieliczka #TeachersTraining #CreativityInAction